ایـטּ روز هآ هـم خوش حآلـم هم غمگیـטּ ..

نمـﮯ فهمم .. خودم هم حآلـم رآ نمـﮯ فهمم ! ..

گآهــﮯ قنـב בر בلـم آبــــ مـﮯ شوב ؛

و روحم بہ آسماטּ هآ پـر مـﮯ کشـב ..

گآهــﮯ تنهآ בلـم اتآقـﮯ میخوآهـב تآریـڪـ و سوتــــ و ڪور ..

ڪه بنشینم گوشہ ڪنـآرش ،

و ثآنـیہ بہ ثآنـیہ ام رآ هم آغـوش غـم شوم ..

نمیـבآنم ! ..

تنهآ چیز ﮮ ڪه میـבآنم ایـטּ استــــ ڪه ؛

ایـטּ روزهآ בلـم بــچہ مـﮯ شوב ..

בمـﮯ میخنـבב בمـﮯمیگریـב و پآ بہ زمیـטּ مـﮯ ڪوبـב ،

בمـﮯ بهآنہ هآﮮ ڪودڪآنہ میگیـرב ! ..

{בل ڪوچـڪـ مـטּ} آرام بآش ! ..

خوבم هوآیتــــ را בآرم !